Rozpacz

Popatrzcie na tę grafikę. Widzicie osobę, która skuliła się i zasłania twarz? Wygląda, jakby było jej bardzo, bardzo smutno, a nawet trochę płakała. Obok niej jest pęknięte serce, z którego kapią łzy, a także roślinka, która opuściła listki. To wszystko pokazuje, że ta osoba czuje **rozpacz**.

Rozpacz to takie bardzo silne uczucie smutku, kiedy jest nam tak źle, że czujemy się bezradni i nie wiemy, co zrobić. Może to się zdarzyć, kiedy stracimy coś bardzo ważnego, kiedy coś się zepsuje i nie da się tego naprawić, albo kiedy ktoś nas bardzo zrani. W takich chwilach możemy czuć się bardzo samotni i smutni.

Ale pamiętajcie, że nawet gdy czujemy rozpacz, to nie jesteśmy sami. Ważne jest, żeby w takich momentach poprosić o pomoc kogoś dorosłego, kogoś, komu ufamy – mamę, tatę, babcię, dziadka czy nauczyciela. Oni na pewno pomogą nam poczuć się lepiej i znaleźć rozwiązanie. Czasem wystarczy przytulenie i rozmowa, żeby wielki smutek stał się troszkę mniejszy.

A Ty, kiedy czułeś/czułaś bardzo duży smutek? Co pomogło Ci wtedy poczuć się lepiej? Pomyśl o tym i jeśli chcesz, narysuj albo napisz w wolnym miejscu, co robisz, gdy jest Ci bardzo, bardzo smutno.